Statystyki

1510112
Dzisiaj
Wczoraj
Bieżący tydzień
Ubiegły tydzień
Bieżący miesiąc
Ubiegły miesiąc
Ogółem
294
907
5583
801534
20426
35683
1510112

IP: 18.232.99.123
2019-07-20 09:42

DKK dla dorosłych

W dniu 07 kwietnia 2009 roku w Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej im. Zbigniewa Herberta w Łęcznej zainaugurował swą działalność Dyskusyjny Klub Książki.  
Jest to wspólny projekt Instytutu Książki i bibliotek wojewódzkich adresowany przede wszystkim do czytelników korzystających z bibliotek publicznych. Pomysł oparty jest na założeniu, że potrzebne są miejsca, w których można rozmawiać o wspólnie czytanych książkach oraz, że nie trzeba być krytykiem, by czerpać przyjemność z dyskutowania o literaturze.
Wszystkich tych, którzy chcieliby podzielić się wrażeniami i refleksjami o przeczytanej książce serdecznie zapraszamy do naszego Klubu. Ofertę kierujemy do osób, które lubią czytać i rozmawiać o książkach, a także chcą się dzielić wrażeniami z przeczytanej lektury.

tn dsc 0358 copy copyW dniu 24 kwietnia 2019 roku spotkałyśmy się, by podyskutować o książce Keith Stuart „Chłopiec z klocków”.
Autor książki jest redaktorem specjalizującym się w grach komputerowych. Kiedy w 2012 roku u jednego z jego synów zdiagnozowano autyzm, całej rodzinie trudno się było z tym pogodzić. Dzięki wspólnemu graniu z synem w gry komputerowe, zwłaszcza w Minecrafta, odnalazł drogę i nawiązał z nim kontakt. Opowieść o tym, jak dzięki wspólnej zabawie i grze w Minnecrafta tworzyła się rodzinna więź, stała się inspiracją do napisania powieści „Chłopiec z klocków”.
Alex to mężczyzna uwięziony pomiędzy pracą, której nie lubi, żoną z którą nie potrafi już rozmawiać, a synem, którego nie rozumie. Do tego dochodzą nierozwiązane problemy z przeszłości, rodzinna tragedia, która kładzie się cieniem na jego życiu. Jednak na pierwszy plan wysuwa się potrzeba nawiązania kontaktu z ośmioletnim Samem i zrozumienia jego patrzenia na świat. I tu z pomocą przychodzi Alexowi gra Minecraft. Autyzm przybiera różne postaci i mimo, że Sam jest w grupie wysoko funkcjonującej, to zdarzają mu się chwile gwałtownej agresji połączone z momentami wycofania i bezgranicznego przerażenia. Tymczasem Minecraft pozwala Samowi uporządkować swój świat i zrozumieć rządzące nim zasady. Ta książka jest o ojcu, który na nowo odkrywa, czym jest miłość, o synu, który pokazuje mu, jak żyć. O miłości, która wskaże drogę, kiedy nie potrafisz zrozumieć życia. Piękna opowieść o miłości, akceptacji i tolerancji, o przezwyciężaniu trudności i wyjątkowej relacji ojca z synem.


„Życie to przygoda, nie spacer. Dlatego jest takie trudne”.

tn dsc 0359 copytn dsc 0361 copytn dsc 0363 copy

 

W dniu 20 marca spotkałyśmy się by dyskutować o książkach: Agnety Pleijel : „Zapach mężczyzny” i Doriss Lessing „Piąte dziecko”.
„Zapach mężczyzny” to autobiograficzna książka szwedzkiej pisarki. Narratorka jest studentką, szuka równowagi w relacjach między matką a ojcem. Przede wszystkim jednak chłonie świat, wszystkimi zmysłami, chce się rozwijać, doświadczać rzeczywistości . Rekonstruując młodzieńcze lata, opowiada o miłości – tej zmysłowej i tej do literatury. Przez karty powieści przewijają się mężczyźni – przelotni kochankowie narratorki i ci co zostali w jej życiu dłużej oraz książki, które inspirują.
Akcja książki toczy się w tle rewolucji obyczajowej lat sześćdziesiątych. ”Zapach mężczyzny” to opowieść o zachłanności życia, historia o kobietach, którym mężczyźni odbierają jego smak, o destrukcyjnej roli męskości w życiu kobiety. Autorka śmiało opowiada o tym, jak relacje damsko-męskie kształtowały jej ogląd rzeczywistości. Zapach mężczyzny to przykład literatury feministycznej.
Zgoła inna jest książka „Piąte dziecko”, wybitnej pisarki brytyjskiej, laureatki Literackiej Nagrody Nobla w 2007 roku.
Akcja powieści rozgrywa się w szalonych latach 60. Bohaterowie, Harriet i David Lovaattowie są idealna parą. Postanawiają żyć na uboczu świata. Kupują ogromny dom i chcą mieć ogromną rodzinę. I wbrew rozsądkowi i możliwościom finansowym realizują swój plan. Kolejne dzieci wypełniają dom, a na święta i wakacje pojawia się coraz więcej krewnych. Aż do momentu, kiedy sielankowe szczęście rodziny zostaje zburzone przez przyjście na świat Bena- odmieńca, tytułowego piątego dziecka. Pokazanie rozpadu utopijnego projektu Lovattów staje się pretekstem do refleksji nad naturą relacji matki i dziecka. Przymusem bycia, bez względu na przeciwności, szczęśliwą matką. Ben jest agresywnym odludkiem, którego nikt nie lubi i nienawiść rodziny zostaje skierowana na matkę, która urodziła odmieńca. Harriet wybiera opiekę nad Benem, porzucając w ten sposób czwórkę w pełni zdrowych i wciąż małych dzieci. Trudno wyobrazić sobie bardziej dramatyczny dylemat.
Doris Lessing uświadamia nam, że nie możemy w życiu wszystkiego zaplanować a już szczególnie tego, że zawsze będziemy szczęśliwi. Życie potrafi robić różne niespodzianki i nie mamy pojęcia co przyniesie nam los.
"Piąte dziecko" nie należy do łatwej lektury. To powieść niezwykła, smutna i nie pozwala długo o sobie zapomnieć.
Na następne spotkanie zapraszam 24 kwietnia 2019 roku. Omawiać będziemy książkę Keith Stuart „Chłopiec z klocków.”

tn dsc 0303tn dsc 0304tn dsc 0306

min dsc 0213W dniu 20 lutego 2019 roku spotkaliśmy się, by dyskutować o książce Andrzeja Stasiuka pt. „Kroniki beskidzkie i światowe”.

Andrzej j Stasiuk to uznany i doceniony pisarz, publicysta i wydawca. Laureat Nagrody Literackiej Nike.
„ Kroniki beskidzkie i światowe” powstawały w latach 2013 – 2018 i są zbiorem 76 felietonów publikowanych na łamach „Tygodnika Powszechnego”.
Autor opisuje swoje podróże ze szczególnym umiłowaniem Kazachstanu i Mongolii. To najbardziej poetyckie opowieści, egzotyczne i ocierające się o mistykę. Pisze o własnym krajobrazie za oknem, widok na Mareszkę, czasem rozmowa ze swoimi owcami.
Zebrane w jednym tomie są przenikliwym spojrzeniem – z dystansu, z Beskidu albo stepu gdzieś w Azji – na teraźniejszość, na zmiany, jakie zachodzą w świecie. A zarazem próbą uchwycenia chwili, szczegółu, drobnego zdarzenia, zanim zniknie ono pod powodzią kolejnych.
Urzekł nas język, melodia i urok zdań, jak to „Palę pierwsze tego roku ognisko. Dokładam buka, to olchy, to wierzby i powtarzam lekcje zapachów. Tym razem wydaje mi się, że to mokra wierzba pachnie najpiękniej: gorzko, korzennie i trochę jak rozpylony metal”.
Na następne spotkanie klubu zapraszam 20 marca 2019 roku. Omawiać będziemy książki:
Agnety Pleijel „Zapach mężczyzny” i Doriss Lessing „Piąte dziecko”.

min dsc 0208min dsc 0211min dsc 0214min dsc 0216